Δυο γυναίκες, η μια τρέχει να ξεφύγει από έναν βίαιο σύζυγο η άλλη έχει εξαφανιστεί και όπως ομολογεί ο σύζυγός της στον ντετέκτιβ που ερευνά την υπόθεση ίσως και να ήταν …βίαιος μερικές φορές. Συγγραφέας η Kimberly Belle και τίτλος του βιβλίου «Dear Wife» (Αγαπημένη γυναίκα) με όση ειρωνεία ή σαρκασμό μπορεί να κρύβει ένας τίτλος.

Η Kimberly Belle είναι ήδη γνωστή στον χώρο των ψυχολογικών θρίλερ με τα The Marriage Lie και Three Days Missing, και το θέμα της επίσης γνωστό, γυναίκες που έζησαν με τον εφιάλτη του βίαιου συντρόφου. Η Belle είναι επίσης γνωστή για τα επαναλαμβανόμενα σασπένς και αναποδογυρίσματα στις ιστορίες της καθώς και την εμβάθυνση στις πιο σκοτεινές πλευρές της ανθρώπινης ψυχής στην καθημερινότητά της.

books19_003.gifΣτο «Dear Wife», από τα πρώτα δυο κεφάλαια δεν μπορείς να αποφύγεις την ερώτηση αν η Μπεζ, η γυναίκα που τρέχει, και η Σαμπρίνα, η γυναίκα που έχει εξαφανιστεί, είναι το ίδιο πρόσωπο. Κι ενώ στην πορεία της ανάγνωσης απαντήσεις θα δοθούν, η ερώτηση θα παραμείνει μέχρι το τέλος του βιβλίου. Κι αυτό είναι ένα ακόμα χαρακτηριστικό των βιβλίων της Belle, ότι οι απαντήσεις έρχονται στο τέλος και τις περισσότερες φορές δεν τις υποψιάστηκες.

Κάτι που σε μένα άρεσε ιδιαίτερα ήταν ο τρόπος που η συγγραφέας «μιλάει» στον αναγνώστη μέσω της Μπεζ σαν να είναι ο βίαιος σύζυγος. Φαντάζομαι για έναν άνδρα θα είναι αποκαλυπτικό για τη δική του συμπεριφορά προς τις γυναίκες αδιάφορα του βαθμού επικινδυνότητας ή αν υπήρξε βία.

Το βιβλίο της Kimberly Belle είναι το τέλειο καλοκαιρινό διάβασμα κι αν δεν έχετε διαβάσει κάτι άλλο από την ίδια σας προτείνω το πρώτο της βιβλίο, The Last Breath.

Χωρίς να είμαι σίγουρος αν το βιβλίο θα μεταφραστεί στα ελληνικά, μπορείτε να το βρείτε και στην ηλεκτρονική του μορφή από τις εκδόσεις: Park Row.

ΥΓ προσωπική άποψη αλλά νομίζω ότι το εξώφυλλο αδικεί και αποπροσανατολίζει τον πιθανό αναγνώστη και ίσως στο τέλος να μην βοηθήσει στις πωλήσεις.

Advertisements

Στις 5 Απρίλιου κυκλοφόρησε το καινούργιο βιβλίο του γνωστού από το βιβλίο θρίλερ «Το Μοναχοπαίδι» και το πολυβραβευμένο «Ο Δαιμονολόγος», Andrew Pyper, «Η Επιστροφή» – The Homecoming. Παρενθετικά, ο τίτλος θα μπορούσε να είναι – αν δεν έχει ακόμα μεταφραστεί – και το Ομηρικό «Νόστιμον Ήμαρ» αλλά προς το παρόν ας βολευτούμε με το «Η Επιστροφή».

books19_002.gifΟ Andrew Pyper, με το συνδυασμό θρίλερ, τρόμο, μυστήριο και λίγο από επιστημονική φαντασία θεωρείται η καναδική απάντηση στον Στήβεν Κινγκ κι όσοι έχουν διαβάσει τα προηγούμενα βιβλία του καταλαβαίνουν τι ακολουθεί. Η τουλάχιστον έτσι νομίζουν γιατί τίποτα από όσα έχει γράψει ο Pyper δεν προετοιμάζει ακόμα και τους πιστούς ακολούθους του για το τι ακολουθεί στην «Επιστροφή».

Η ιστορία ξεκινάει στα γνωστά και αναμενόμενα μονοπάτια μιας δυσλειτουργικής οικογένειας με τα μύρια προβλήματα και μυστικά με τον πατέρα της οικογένειας να πεθαίνει και τα υπόλοιπα μέλη να μαζεύονται στο εξοχικό για να διαβάσουν τη διαθήκη που σημειωτέον μιλάει για πολλά εκατομμύρια σε ρευστό και ακίνητα.

Οι επισκέπτες του εξοχικού είναι η χήρα γυναίκα, τα τρία παιδιά και ο δικηγόρος που με το που φτάνουν τους διαβάζει τη διαθήκη αναφέροντας ότι ο πατέρας άφησε τα πάντα στη μητέρα και στα τρία παιδιά με έναν όρο, να περάσουν ένα μήνα στο εξοχικό ξεκινώντας άμεσα.

Τώρα εσείς περιμένετε ότι θα αρχίσουν να εμφανίζονται τέρατα και δαίμονες. Ότι εμφανιστήκαν εμφανιστήκαν αλλά όχι του είδους που περιμένατε. Βλέπετε ο κύριος Τομ, ο μπαμπάς της οικογένειας είχε και …δεύτερη οικογένεια με τέσσερα ακόμα παιδιά που εμφανιστήκαν να περάσουν τον μήνα τους στο εξοχικό και να πάρουν το μερίδιό τους. Έτσι από τέσσερεις υποψηφίους η περιουσία του Τομ απέκτησε οκτώ διεκδικητές.

Τώρα σε αυτούς προσθέστε και όσους ζουν μέσα στα 600 εκτάρια της γης που περιβάλλει το εξοχικό ή στο παραδίπλα δάσος και δεν είναι απαραίτητα …νόμιμοι ή με την άδεια του ιδιοκτήτη και όλα αυτά πριν αρχίσουν να εμφανίζονται τέρατα και δαίμονες.

Το βιβλίο του Pyper είναι γεμάτο μικρές και μεγάλες εκπλήξεις ανάλογου τρόμου με αυτές του Κινγκ και ειλικρινά ό,τι περισσότερο γράψω για την πλοκή της ιστορίας μπορεί να χαλάσει μερικές από αυτές τις εκπλήξεις.

Το βιβλίο είναι ιδανικό για όσους θέλουν να καλύψουν τα κενά μεταξύ των βιβλίων του Κινγκ και ίσως το καλύτερο του πολλά υποσχόμενου Pyper.

Το βιβλίο κυκλοφορεί στα αγγλικά και στην ψηφιακή του μορφή και ελπίζω να μεταφραστεί και στα ελληνικά γιατί πραγματικά αξίζει.

Θάνος Καλαμίδας

Το καφέ Ευρώπη μου άφησε γλυκόπικρα συναισθήματα και αρκετή ανακούφιση. Είναι 227541ένα βιβλίο που σίγουρα αφορά όλους τους …Ευρωπαίους, αν και δεν είμαι τόσο σίγουρη ότι θα αγγίξει ή ενδιαφέρει κάποιον μη Ανατολικοευρωπαίο. Κάποιοι θα δείξουν ενδιαφέρον φαντάζομαι. Όμως δε νομίζω ότι θα νιώσουν και πολλά.

Τίτλος συμβολικός, «Καφέ Ευρώπη». Η επιθυμία μας και η ψευδαίσθηση. Το «μας» αφορά εμάς, τους Βαλκάνιους. Η επιθυμία μας είναι να γίνουμε Ευρώπη. Δυτική Ευρώπη. Να μας αγκαλιάσει η Ευρώπη, η Δυτική, η άλλη Ευρώπη. Μια επιθυμία μας τόσο έντονη, που σε κάθε βαλκανική πόλη υπάρχει πια και ένα «Cafe Europa», ή μαγαζιά με …ευρωπαϊκούς τίτλους, Vienna, Little Paris. Πως κάποτε αυτό θα συμβεί. Πως συμβαίνει τώρα. Όμως εμείς, όλοι εμείς, δε θα γίνουμε ποτέ δυτικοευρωπαίοι. Γιατί;

Θα έλεγα πως η απάντηση συνοψίζεται ολόκληρη σε μια συγκλονιστική εικόνα που περιγράφει η συγγραφέας στο βιβλίο της: Μια αυλή. Μια αυλή στη Στοκχόλμη, πενήντα τετραγωνικά στείρου τσιμέντου, μια απρόσωπη και άψυχη αυλή. Στην άλλη πλευρά, μια αυλή της Κροατίας. Με αγριόχορτα, ζωύφια, ένα παλιό ποδήλατο, σκόρπια εργαλεία, ίσως κι ένα καζάνι πάνω στη φωτιά. Παιδιά να τρέχουν και γέροι να κάθονται σε πλαστικές καρέκλες. Στη θέση της Κροατίας βάλτε το Βύρωνα της Αθήνας. Βάλτε το Κορδελιό της Σαλονίκης. Βάλτε τη Νέα Ιωνία του Βόλου. Ποτέ οι δυο αυτές αυλές δε θα αλλάξουν θέση. Οι λόγοι χιλιάδες και μπορείτε να τους βρείτε μέσα στο βιβλίο.

Το «Καφέ Ευρώπη» δεν είναι «ακόμα ένα βιβλίο για τα βαλκάνια» ή τον πόλεμο. Είναι καθαρά προσωπική τοποθέτηση, είναι η συνείδηση του απλού ανθρώπου, που δεν καταλαβαίνει ακόμα γιατί είναι τόσο κακό το να είναι κάποιος «έτσι» ή «αλλιώς», δεν καταλαβαίνει την ύπαρξη λάθους εθνικότητας ή λάθους χρώματος ματιών και δεν μπορεί να πάρει κανενός το μέρος. Είναι η φωνή που ψάχνει ανθρωπιά μέσα στον πόλεμο, που ψάχνει την Ευρώπη που δεν υπήρξε ποτέ, τη μεγάλη αγκαλιά της, την ψευδαίσθησή της.

Την ψευδαίσθηση πως η Ευρώπη είναι μια μεγάλη και στοργική μάνα κι όχι διάφορα κράτη που νοιάζονται πρωτίστως για τα δικά τους συμφέροντα.

Εξάλλου, όταν έχεις επιτρέψει τον πόλεμο της Βοσνίας, όταν μετά το ΒΠΠ και το «Ποτέ Ξανά» έχεις επιτρέψει την εθνοκάθαρση, έχεις επιτρέψει να επανακαθοριστούν τα σύνορα, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, και τις γενοκτονίες, για ποια Ευρώπη μιλάμε και ποια δημοκρατία;

Τι είναι η Ευρώπη μετά τον πόλεμο της Βοσνίας, αν όχι μια ψευδαίσθηση;

Κατερίνα Χαρίση

Για του εραστές των δικαστικών θρίλερ ένα όνομα υπάρχει, αυτό του John Grisham κι αυτό αν και πολλοί έχουν προσπαθήσει να τον πλησιάσουν χωρίς όμως ιδιαίτερη επιτυχία. Εκτός, εκτός του Phillip Margolin που από ότι φαίνεται έχει αρχίσει να κερδίζει αρκετούς από τους φανατικούς φίλους του Grisham.

books19_001.gifΤο Τέλειο Άλλοθι (The Perfect Alibi) είναι το δεύτερο βιβλίο του Margolin  με την Robin Lockwood. Ο Phillip Margolin  είναι ο ίδιος δικηγόρος, έχει δικηγορήσει για 25 χρόνια στο Όρεγκον των ΗΠΑ και πάνω απο 30 χρόνια σαν συγγραφέας δικαστικών θρίλερ. Η νέα του ηρωίδα, η Robin Lockwood, είναι δικηγόρος στο Πόρτλαντ με μια ιδιαιτερότητα που αποδεικνύεται συχνά χρήσιμη, είναι έμπειρη στις πολεμικές τέχνες και μάλιστα χάρις σε αυτή την ιδιαιτερότητά της και την συμμέτοχη της σε αγώνες κατάφερε να πληρώσει και τις σπουδές της.

Η ιστορία ξεκινάει με ένα δυστυχώς γνώριμο σκηνικό στις αμερικανικές φοιτητοκοινότητες, με την Robin να εκπροσωπεί νεαρή γυναίκα που ισχυρίζεται ότι βιάστηκε από ένα αστέρι ποδοσφαίρου. Ο αντίδικος. Ο Blaine Hastings, είναι το στερεότυπο του αθλητή, αλαζόνας, εριστικός και προκλητικός με αποτέλεσμα να εκνευρίσει δικαστή και ενόρκους και να καταδικαστεί σε φυλάκιση και αποζημίωση.

Μέχρι εδώ όλα καλά με την Robin  και την πελάτισσά της μόνο που μια άλλη γυναίκα βιάζεται, η αστυνομία βρίσκει DNA που ταιριάζει …με τον ποδοσφαιριστή μόνο που ο ποδοσφαιριστής ήταν στην φυλακή όταν έγινε το έγκλημα. Έτσι η δίκη επαναλαμβάνεται με τον Blaine Hastings  να έχει καινούργιο δικηγόρο κατηγορώντας τον προηγούμενο σαν υπαίτιο για την καταδίκη του και φυσικά αυτή τη φορά και ακλόνητο ….άλλοθι. Ο Hastings   ελευθερώνεται από τη φυλακή και ο πρώην δικηγόρος του …εξαφανίζεται και κάπου εδώ ξεκινάει η περιπέτεια της Robin που εκτός του ότι έχει να αντιμετωπίσει για άλλη μια φορά τον Hastings  η πελάτισσά της πιστεύει ότι αυτή θα είναι το επόμενο θύμα δολοφονίας κορυφώνοντας το δράμα.

Το Τέλειο Άλλοθι του Phillip Margolin  είναι ένα από αυτά τα δικαστικά θρίλερ που συνδυάζουν την αίθουσα του δικαστηρίου, το προσωπικό δράμα και το μυστήριο σε ένα καταιγισμό δράσης δυσκολεύοντας τον αναγνώστη να αφήσει το βιβλίο κάτω.

Το βιβλίο είναι καλογραμμένο και ατμοσφαιρικό με τον Phillip Margolin  σε μια από τις καλύτερες στιγμές του.

Το βιβλίο κυκλοφορεί και σε ψηφιακή μορφή χωρίς να είμαι σίγουρος αν έχει εκδοθεί ή θα εκδοθεί στα ελληνικά.

Εκδόσεις: Minotaur Books  και κυκλοφόρησε στις 5 Μαρτίου 2019.

Ένα δωδεκάχρονο αγόρι (o αφηγητής της ιστορίας), ο μεγαλύτερος αδελφός του και ο πατέρας 101651lτους οδηγούν μέσα στη νύχτα από το Κάνσας προς το Νέο Μεξικό, σε μια νέα πόλη κι ένα νέο σπίτι, ανυπόμονοι για μια νέα αρχή. Έχουν μόλις κερδίσει τον «πόλεµο», όπως αποκαλεί ο πατέρας την πικρή διαµάχη με τη μητέρα των παιδιών για το διαζύγιο και την κηδεµονία, και είναι γεμάτοι ενθουσιασµό από την προοπτική της κοινής τους ζωής.

Πηγαίνουν στο σχολείο, γράφονται σε ομάδες μπάσκετ, κάνουν φίλους. Ο πατέρας δουλεύει από το σπίτι, καπνίζοντας φτηνά πούρα για να κρύψει μια άλλη μυρωδιά. Όµως σύντοµα οι μικρές λεπτοµέρειες, τα ανέκφραστα βλέµµατα, οι θόρυβοι μες στη νύχτα, τα ολοένα και πιο ύποπτα πρόσωπα που μπαινοβγαίνουν στο σπίτι, γίνονται ανησυχητικά. Τα αγόρια βλέπουν τον πατέρα τους να αλλάζει, να γίνεται αλλοπρόσαλλος και μετά επικίνδυνος.

Σα να λέμε: Τι πουλάει; Οι δυσλειτουργικές οικογένειες. Ας βάλουμε ένα διαζύγιο, μια μάνα βλήτο (βολεύει), έναν πατέρα Τζακ Τόρανς (βολεύει) και δυο έφηβα αγόρια που δεν έχουν ποτέ ακούσει ότι υπάρχουν κι άλλοι ενήλικες σ’ αυτόν τον κόσμο και θα μπορούσαν να έχουν γλυτώσει τις 100 σελίδες από αυτές (βολεύει κι αυτό.)

Δεν πείθει μετά τα πρώτα δυο κεφάλαια και απλά περιμένεις να διαβάσεις – όχι το τι θα γίνει παρακάτω, αλλά τις εξηγήσεις που δεν έρχονται ποτέ.

Προσπαθεί δήθεν να πείσει για τις αντιδράσεις των παιδιών ως αποτέλεσμα της ανάγκης τους για επιβεβαίωση από τον πατέρα τους, έναν πατέρα που έτσι κι αλλιώς από την αρχή δεν έχει κάνει απολύτως τίποτα για να «κερδίσει» τα παιδιά του κι αυτό μπορεί ίσως να λειτουργήσει σε παιδιά πρώτης δευτέρας δημοτικού, αλλά όχι σε έφηβα παιδιά (και το ένα μάλιστα αρκετά μεγάλο ώστε να δουλεύει νόμιμα). Αλλά δεν.

Το «Πηγαίνουν στο σχολείο, γράφονται σε ομάδες μπάσκετ, κάνουν φίλους.» είναι μάλλον παραπλανητικό. Δίνει την εντύπωση πως περιγράφει μια διπλή ζωή, αυτή της φανερής κανονικότητας και της κρυφής κόλασης. Όμως τα παιδιά δεν πάνε σχολείο, δεν παίζουν μπάσκετ, δεν κάνουν φίλους. Δεν υπάρχει καμιά ουσιαστική πλοκή. Σελίδα μπαίνει, σελίδα βγαίνει και διαβάζουμε απλώς τις (ευρηματικές κατά τα άλλα) ιδέες του συγγραφέα περί του-τι-θα-γράψω-για-να-συγκινήσω-σοκάρω-πουλήσω.

Έτσι και στο βιβλίο «ένα παιδί που το έλεγαν αυτό», βιβλίο στο οποίο έγινε σάλος για τα ψέματά του και που ο συγγραφέας του πλάσαρε σαν αληθινή ιστορία (τη δική του κιόλας), βλέπουμε συμπεριφορές και πράξεις από το πουθενά και μένεις με την αίσθηση ότι απλά κάτι έπρεπε να γραφτεί για να υπάρξει βιβλίο και μάλιστα βιβλίο με αρκετή βία και δράμα ώστε να πουλήσει.

Στο One of the boys απορείς με τα ίδια πράγματα: Τα παιδιά πηγαίνουν στο σχολείο υποτίθεται, κάνουν πολλές και αδικαιολόγητες απουσίες (δεν κάνει εντύπωση σε κανέναν;), κακοποιούνται και φαίνεται (δεν κάνει εντύπωση σε κανέναν; ο μεγάλος γιος δουλεύει σε grocery store, δεν είναι ανθρακωρύχος ξέρωγω) και διάφορα άλλα σημεία που δε θε θέλω να τα πω λόγω spoiler και γιατί δεν του αξίζει και τόση ανάλυση.

Υποτιμά τη νοημοσύνη του αναγνώστη (κι ας μην ισχυρίζεται κανείς ότι είναι αληθινή ιστορία, δεν είναι εκεί το θέμα) κι είναι τόσο αλαζονικά γραμμένο (και άσχετο) που προσβάλλει όλους αυτούς που έχουν υπάρξει πραγματικά θύματα ενδοοικογενειακής βίας.

Κατερίνα Χαρίση

Μέχρι το κόκκαλο – In Her Bones

Posted: Οκτώβριος 12, 2018 by ovithanos in Μυθιστόρημα

Τα πράγματα είναι λίγο περίεργα, η Edie Beckett είναι τριάντα χρονών, μόλις τα έχει καταφέρει να αποτοξινωθεί από χρόνιο αλκοολισμό και να βρει δουλειά που να της παρέχει μια κάποια ασφάλεια, στέγη και φαγητό. Έχει πολύ κακή σχέση με τον αδελφό της και μια μάνα που περιμένει στις φυλακές να εκτελεστεί για τον φόνο έξι γυναικών. Κι εκεί είναι που όλα στραβώνουν.

Παρόλη την απέχθεια για την μάνα της και τις πράξεις της, η Edie μετά την αποτοξίνωσή της απέκτησε μια περίεργη συνήθεια, «χόμπι», θέλει να μάθει τα πάντα για αυτούς που επιβιώσαν από τις δολοφονίες της μάνας της. Τι απέγιναν οι σύζυγοι τα παιδιά, οι γονείς, οι φίλοι. Και αυτό σταδιακά γίνεται μανία, αρρώστια  όπου παίρνει τον περισσότερο χρόνο  της να τους παρακολουθεί. Και να τους πλησιάζει. Μέχρι που πλησιάζει έναν από αυτούς, έναν σύζυγο, περισσότερο από ό,τι και η ίδια είχε σκεφτεί. Μέχρι την κρεβατοκάμαρά του.

books18_004Και μετά ξύπνιοι με τον σύζυγο της δολοφονημένης από την μητέρα της, δίπλα της νεκρό. Δολοφονημένο. Και η Edie είναι η μόνη ύποπτη. Τα πράγματα μπερδεύονται ακόμα περισσότερο από το γεγονός ότι ο υπεύθυνος ντετέκτιβ είναι ο ίδιος ακριβώς που συνέλαβε την μητέρα της, ο Gil Brandt.

Η Edie τρέχει και ο Gil συνεχίζει την έρευνά του για τον δολοφόνο ενώ την ψάχνει έχοντας κι ο ίδιος αμφιβολίες για την ενοχή της.

Ένα έντονο ψυχολογικό θρίλερ με πολλές εναλλαγές. Η Edie στο τρέξιμό της ταυτόχρονα προσπαθεί να αποδείξει και την αθωότητά της μαζεύοντας στοιχεία και κάνοντας τις δικές της έρευνες ανακαλύπτοντας στην πορεία πράγματα ακόμα και για την μάνα της ή τις δολοφονίες που εκείνη είχε κάνει.

Το βιβλίο σε τραβάει από το πρώτο του κεφάλαιο και αν και βλέπεις τα πάντα από την πλευρά της Edie σταδιακά αρχίζεις να κάνεις και τις δικές σου υποθέσεις.

Η Kate Moretti είναι συγγραφέας σειράς βιβλίων, πολλά εκ των οποίων έχουν μπει σε καταλόγους best sellers και πολύπειρη στο θέμα ώστε το αποτέλεσμα να είναι ελκυστικό για κάθε εραστή του είδους.

Δεν ξέρω αν το βιβλίο θα κυκλοφορήσει στα ελληνικά αλλά υπάρχει ήδη στην ηλεκτρονική του μορφή.

Εκδόσεις Atria Books
Κυκλοφόρησε στις 4 Σεπτεμβρίου 2018

Θάνος Καλαμίδας

Η εξομολόγηση μιας αμαρτίας είναι δίκοπο μαχαίρι και γι αυτόν που την κάνει αλλά και για αυτόν που την ακούει. Αυτό θα μπορούσε να είναι και το ηθικό συμπέρασμα του καινούργιου βιβλίου μυστήριου της Ιρλανδής Jo Spain.

Τρεις αφηγητές, οι δυο ακροβατούντες μεταξύ της αλήθειας και αυτού που νομίζουν ότι πρέπει να ειπωθεί και ο τρίτος αδιάφορος ακόμα και για την αλήθεια κι όλα ξεκινάνε από μια ένοπλη επίθεση εναντίον ενός τραπεζίτη μπλεγμένου σε κομπίνες.

books18_003.gifΕκεί κάπου ξεκινάνε και τα μπλεξίματα γιατί ένας τραπεζίτης εκ των πραγμάτων είναι αντικείμενο απειλών, ένας κομπιναδόρος τραπεζίτης είναι και κίνητρο. Άλλο σημείο που περιπλέκει τα πράγματα και θα το δείτε στην πολύ αρχή της ιστορίας είναι το γεγονός ότι μετά από ένα δικαστήριο που αθωώνει τον τραπεζίτη και την ώρα που γιορτάζει την αθώωσή του με την γυναίκα του, μπαίνει στο σπίτι κάποιος άγνωστος και τον δολοφονεί μπροστά στα μάτια της γυναίκας του που δεν κάνει απολύτως τίποτα.

Περιμένετε, το πράγμα μπερδεύεται ακόμα πιο πολύ όταν ο δολοφόνος πάει μετά στο αστυνομικό τμήμα, παραδίδεται παραδεχόμενος την δολοφονία αλλά δηλώνοντας ότι ούτε ξέρει γιατί το έκανε ούτε ποιος ήταν αυτός που δολοφόνησε.

Και κάπου εδώ ξεκινάει η ιστορία. Το μπέρδεμα, η ανάγνωση ενόχων, υποψηφίων ενόχων, κινήτρων και θυμάτων.

Η γραφή της Jo Spain είναι ήρεμη με πολύ γνώση από μέσα για το τι γίνεται στις τράπεζες και γενικότερα στους κύκλους της πολιτικής και της χρηματοοικονομίας. Άλλωστε η ίδια δουλεύει στο Ιρλανδικό κοινοβούλιο και είναι σύμβουλος χρηματοοικονομικής εταιρίας.

Η ιστορία της εξελίσσεται γρήγορα και τα ερωτηματικά μαζεύονται με τις απαντήσεις να περιμένουν για το τέλος του βιβλίου, ένα στοιχείο που τουλάχιστον εγώ εκτιμώ ιδιαίτερα σε ένα βιβλίο μυστηρίου.

Ένα έξυπνο ψυχολογικό θρίλερ που πολλές φορές στην εξέλιξή του κατάφερε να με εκπλήξει και το προτείνω στους λάτρεις του είδους.

Δεν ξέρω αν θα κυκλοφορήσει στην Ελλάδα αλλά έχει κυκλοφορήσει στην ηλεκτρονική του μορφή για όσους μπορούν να το διαβάσουν στα αγγλικά.

Εκδόσεις: Crooked Lane Books
Κυκλοφόρησε στις 11 Σεπτεμβρίου 2018

Θάνος Καλαμίδας