«Γιατί γράφω» …από ένα φίλο

Posted: Οκτώβριος 10, 2015 by ovithanos in Μυθιστόρημα
Ετικέτες: , , ,

Γιατί γράφω; Η πιο καλή απάντηση που μπορώ να σκεφτώ είναι γιατί δεν ξέρω να ζωγραφίζω αν και θα το ήθελα πολύ. Μια άλλη απάντηση θα ήταν ότι είμαι καλός παρατηρητής. Παρατηρώ τους ανθρώπους, παρατηρώ τις αντιδράσεις τους και τις σκέψεις τους. Και μετά τα γράφω. Θα μπορούσα να τα ζωγραφίζω. Έτσι σιγά-σιγά σχηματίζονται οι χαρακτήρες και εξελίσσονται οι ιστορίες.

Γιατί noir. Νομίζω ότι πρώτα από όλα πρέπει να εξηγήσουμε τι σημαίνει noir. Αν και έχει συνδεθεί με τον γαλλικό κινηματογράφο και ρόλους του Humphrey Bogart, η γραφή noir δεν είναι αποκλειστικά σκοτεινά δρομάκια, σκοτεινά μπάρ, σκοτεινοί τύποι και μια ξανθιά θεά στο βάθος. Τουλάχιστον όχι για μένα. Για μένα έχει περισσότερο να κάνει με το τέλος της ιστορίας. Την αποκορύφωση της τραγωδίας στο τέλος. Μια γαλλική λέξη που έχει περισσότερο σχέση με την ελληνική τραγωδία, το μελόδραμα. Ακόμα κι όταν γράφεις για έγκλημα.ovi_fb0001

Ίσως εδώ θα έπρεπε να ρωτήσουμε γιατί χρειαζόμαστε αυτές τις ταμπέλες και ποιον εξυπηρετούν. Μια από τις ιστορίες μου εγώ θα τη χαρακτήριζα μια πολύ ερωτική ιστορία με ένα πολύ τραγικό τέλος που έχει κι ένα φόνο κάπου στη μέση. Μάλιστα ο τρόπος που γνωριστήκαν οι ήρωες της ιστορίας μου είναι ο ίδιος με αυτόν που γνώρισα εγώ τη γυναίκα μου και όταν το έγραφα σκεφτόμουν να της την κάνω δώρο για την επέτειο μας. Τελικά κι αυτή μπήκε στην κατηγορία noir. Όχι από εμένα.

Ναι, υπάρχει πάντα ένας αφηγητής στις ιστορίες μου. Νομίζω ότι έχει να κάνει με τα παιδικά μου χρόνια. Μου άρεσε να μου λέει ιστορίες η μητέρα μου. Ξέρεις, αυτό είναι κάτι που δεν το κάνουν πια οι μαμάδες. Η μητέρα μου δε χρειαζόταν ένα βιβλίο για να μας διαβάσει όταν ήμασταν παιδιά. Έφτιαχνε δικές της ιστορίες και όταν μας τις έλεγε μας κοιτούσε στα μάτια. Και μέσα στα μάτια της βλέπαμε το φόβο και τη χαρά, την αγωνία και την ένταση. Δεν ήταν από το βιβλίο, ήταν σαν να τη ζούσαμε μαζί της. Αυτό προσπαθώ να περάσω κι εγώ στα βιβλία μου. Υπάρχει ο αφηγητής που περιγράφει πως νιώθει, περιγράφει τη δικιά του αγωνία και φόβο ακόμα και όταν δεν είναι ο ίδιος αυτόπτης μάρτυρας στα γεγονότα που εξελίσσονται.

Από πότε γράφω; Από τότε που ήμουν δέκα χρονών από ότι θυμάμαι. Και το αστείο ξέρεις ποιο είναι; Σε μια από τις πρώτες μου ιστορίες είχα μια ηρωίδα, την Τζάζμην, αυτή η ίδια Τζαζμην, – ακριβώς η ίδια – έχει γίνει με μικρές παραλλαγές στο όνομα, ηρωίδα στα μισά μου βιβλία. Δεν νομίζω ότι υπήρχε κάποια αρχή, κάτι που με έκανε να αρχίσω να γράφω. Απλά πάντα έγραφα. Και το έκανα και συνειδητά και μεθοδικά.

Στην αρχή έγραφα ιστορίες για τους ανθρώπους γύρω μου και απλά άλλαζα τα ονόματα. Μετά ανακάλυψα ότι μπορώ να συνδυάζω τον Πώλ με τον Τζών και την Ελέινορ με την Κάρεν και οι χαρακτήρες μου έγιναν πιο ενδιαφέροντες. Αλλά αυτό πήρε χρόνο. Και βέβαια την ίδια στιγμή διάβαζα και πολύ. Τα πάντα. Έτσι σταδιακά και αφού μιμήθηκα καμιά πενηνταριά συγγραφείς που κάλυψαν από τον Ντίκενς μέχρι τον Λουί Λ’ Αμούρ, στο τέλος έφτιαξα το δικό μου στυλ γραφής. Αυτό βέβαια δεν έγινε από τη μια μέρα στην άλλη. Πήρε πολλά χρόνια και πολλές ώρες μπροστά στη γραφομηχανή. Ξέχωρα από το γεγονός ότι για χρόνια έκανα και διάφορες δουλειές για να ζήσω που λίγη σχέση είχαν με το γράψιμο.

1

Νομίζω ότι κάποια στιγμή μετά από το δεύτερο βιβλίο μου άρχισα να βρίσκω το προσωπικό μου στυλ και αφού είχα πετάξει κι άλλα πενήντα στα σκουπίδια μόνος μου. Αυτό που νομίζω ότι με βοήθησε πολύ και το ξέρεις κι εσύ καλά, ήταν τα διηγήματα. Μέσα από μικρές ιστορίες των πέντε δέκα σελίδων ήταν που άρχισα να βρισκω τον εαυτό μου και να εξελίσσω τη γραφή μου σε προσωπικό στυλ.

Για τα λεφτά ή τη φήμη; Και για τα δυο και για κανένα. Θα έλεγα ψέματα αν έλεγα ότι δεν μου αρέσουν τα λεφτά που βγάζω και είμαι πραγματικά ευγνώμων σε όλους αυτούς που αγοράζουν τα βιβλία μου. Και η φήμη είναι υπέροχο πράγμα. Πρώτα από όλα σου βρίσκει καλές θέσεις σε εστιατόρια που δεν θα μπορούσες ποτέ να κλείσεις τραπέζι και έχεις την ευκαιρία να πάρεις προσκλήσεις σε πάρτι που υπήρχαν μόνο στην οθόνη της τηλεόρασής σου παλιά.

Μεγάλωσα σε μια φτωχογειτονιά σε ένα σπίτι που κοιμόμασταν τέσσερα αδέρφια – αγόρια και κορίτσια – στο ίδιο δωμάτιο ακόμα κι όταν είμασταν έφηβοι. Τώρα τα παιδιά μου έχουν το καθένα το δικό του δωμάτιο, έχουν και πισίνα κι έχω και λεφτά για να πληρώσω τα κολλέγιά τους. Πώς θα μπορούσα λοιπόν να σου πω ότι δεν χαίρομαι όταν ένα βιβλίο μου γίνεται best seller ή ταινία; Αλλά κάτι πάλι που το ξέρουμε και οι δυο μας πολύ καλά, ακόμα και σε ένα δωμάτιο να ζούσαμε πάλι εμείς θα γράφαμε. Ελπίζω τώρα ο πράκτορας μου να μη διαβάζει ελληνικά, αλλά είπες και δεν θα δώσεις πολλές πληροφορίες!

Ναι, όλα συμβαίνουν στη περιοχή μου. Όλες μου οι ιστορίες εξελίσσονται εδώ γύρω. Για κάποια χρόνια είχα φύγει, λόγω δουλειάς κι υποχρεώσεων που δημιουργεί η φτώχεια, λόγω πολλών πραμάτων, αλλά όπου και να ήμουν ανακάλυψα ότι ένιωθα καλύτερα να γράφω για το μέρος που μεγάλωσα. Για το μέρος που μου μιλάει, που δεν έχει μυστικά από εμένα και ξέρω την κάθε σκοτεινή γωνιά του. Ξέρω τους μορφασμούς των ανθρώπων ή τι σημαίνουν κάποιες λέξεις με τον τρόπο που προφέρονται. Έτσι μετά το δεύτερο βιβλίο μου και την άνεση που μου προσέφερε, έκανα μια ακόμα κίνηση. Επέστρεψα εδώ που γεννήθηκα και μεγάλωσα. Από κει και πέρα σε όλα τα υπόλοιπα βιβλία μου οι ιστορίες εξελίσσονται σε αυτή την πόλη και τις γύρω μικρότερες.

Τι να ευχηθώ; Απολαύστε τη ζωή σας και τις μικρές χαρές που σας προσφέρει κι όταν μπορείτε προσθέστε σε αυτές τις χαρές κι ένα βιβλίο. Όσο για αυτούς που θέλουν να γράψουν. Μη φοβάστε να το κάνετε αλλά να ξέρετε ότι έχει πολύ δουλειά που πρέπει να την κάνετε εσείς μόνοι σας, ότι πρέπει πραγματικά να αγαπάτε το γράψιμο και να είστε έτοιμοι να κάνετε και θυσίες για χάρη του.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s