«Φοβάμαι.Εμάς.» Ο άρχοντας των μυγών

Posted: Δεκέμβριος 15, 2016 by SkiAMaXiA in Μυθιστόρημα, Σκέψεις/Απόψεις
Ετικέτες: , , ,

Πρόκειται για ένα από τα πιο επιδραστικά μυθιστορήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Ένα βιβλίο σταθμός που δεν ξεπεράστηκε από το χρόνο, καθώς σήμερα φαντάζει πιο επίκαιρο από ποτέ. Εξάλλου το θέμα που πραγματεύεται είναι τόσο παλιό, όσο και ο άνθρωπος.

Ένα αεροπλάνο πέφτει σε κάποιο απομονωμένο και ακατοίκητο νησί. Οι μόνοι επιζώντες είναι μια παρέα παιδιών 6-12 ετών, που θα προσπαθήσουν να οργανωθούν έτσι ώστε να επιβιώσουν, ως τη στιγμή που θα έρθει βοήθεια.

Έτσι ξεκινάει ο άρχοντας των μυγών.

Το ειδυλλιακό τοπίο και η παιδική αθωότητα των πρώτων σελίδων, δεν προϊδεάζουν  τον αναγνώστη για αυτά που θα ακολουθήσουν.

3108kt07kako-thumb-large

Ο συγγραφέας αφηγείται τη ζωή των αγοριών στο νησί που έχουν ναυαγήσει, τη στάση τους απέναντι σε αυτόν τον εγκλωβισμό, τις εσωτερικές τους διαμάχες και τις διαμάχες για την εξουσία, και την προσαρμογή τους μέσα σε καθεστώς απόλυτης ελευθερίας, σε ένα μέρος όμως όπου δεν ισχύουν οι κανόνες του πολιτισμού και της κοινωνίας από όπου προήλθαν.

Ο Γκόλντινγκ θρυμματίζει το προσωπείο της παιδικής αθωότητας, αποκαλύπτοντας μας το εγγενές κακό που ενυπάρχει στην ανθρώπινη φύση.

Τα αγόρια, μακριά από το γονικό και τον κοινωνικό έλεγχο, δεν καταφέρνουν να ξεφύγουν από την αγριότητα και τις διενέξεις που χαρακτηρίζουν τους ενηλίκους, σπάζοντας τα στερεότυπα που είχαμε για την αγνή και αμόλυντη παιδική ψυχή διαβάζοντας τον Όλιβερ Τουίστ ή τον Τομ Σώγιερ.

lordcover

Τα παιδιά χωρισμένα σε δύο ομάδες, δείχνουν να μην κατανοούν πλήρως τις συνέπειες των πράξεών τους και οδηγούμενα από τα πιο ταπεινά πάθη τους, δημιουργούν μια πρωτόγονη κοινωνία αγριότητας και αναρχίας. Δείχνουν να μη μπορούν να αντιληφθούν τις έννοιες της λογικής και της δικαιοσύνης αλλά και να μη μπορούν να δείξουν την παραμικρή συμπόνοια. Ακόμα και οι τύψεις φαίνεται να μην τους αγγίζουν στο ελάχιστο.

Η ανατριχιαστική δήλωση του Ραλφ, του αρχικά εκλεγμένου αρχηγού της παρέας, «Φοβάμαι. Εμάς», δείχνει ότι ο πραγματικός εχθρός τους είναι ο ίδιος τους ο εαυτός, ενώ ο αρχικός εχθρός, το άγριο θηρίο που στοίχειωνε τις πρώτες τους μέρες στο νησί, έχει δολοφονηθεί με τον πιο βάναυσο τρόπο.

Η γραφή του Γκόλντινγκ είναι έντονη και τραχιά, δεν εξωραίζει και δε στρογγυλεύει. Χρησιμοποιεί τρίτο πρόσωπο, δίνοντας μια αμεσότητα στο αφήγημα, αποκαλύπτοντας σε όλη του την έκταση το δράμα των παιδιών-ναυαγών. Η αφήγηση είναι συγκλονιστικά ρεαλιστική, δημιουργώντας πρωτόγνωρα συναισθήματα στον αναγνώστη.

Σχεδόν κανένα βιβλίο, ακόμα και λογοτεχνίας τρόμου, δε με έχει κάνει να ανατριχιάσω σε τέτοιο βαθμό, ίσως γιατί εδώ οι ήρωες είναι παιδιά.

Κεντρικοί ήρωες του βιβλίου είναι ο Ράλφ ο πρώτος αρχηγός και ένας φυσικός ηγέτης, ο Τζάκ που είναι το αντίπαλο δέος για την εξουσία, και ο Πίγκυ, ένα έξυπνο αλλά υπέρβαρο παιδί, μια φωνή λογικής σε μια παρέα που την έχει χάσει τελείως, και ένας πιστός φίλος μέχρι το τέλος.

Συγκινητικό όσο και τρομακτικό, ένα πολυεπίπεδο ανάγνωσμα που σου δημιουργεί ένα σφίξιμο στο στομάχι, ένα βιβλίο που θα συνεχίσει να στοιχειώνει τις σκέψεις σου πολύ καιρό αφότου έχεις ολοκληρώσει την τελευταία σελίδα.

Andy

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s