Η κατηγορία του «1984»

Posted: Ιανουαρίου 5, 2017 by SkiAMaXiA in Μυθιστόρημα
Ετικέτες: ,

Υπάρχουν βιβλία που μας έχουν διασκεδάσει, βιβλία που μας έχουν προβληματίσει και πολλές φορές συγκινήσει. Βιβλία που θα προτείναμε χωρίς δεύτερη σκέψη σε1984thumb κάποιον φίλο μας. Για πόσα βιβλία όμως θα μπορούσαμε να πούμε ότι επηρέασαν δομικά τον τρόπο σκέψης μας, τόσο, ώστε αφήνοντας την τελευταία τους σελίδα να έχουν αλλάξει οι όροι που αναγιγνώσκουμε τον κόσμο και τις εξελίξεις;

Το 1984 δε χωράει σε καμία κατηγορία, είναι πολύ μεγάλο για να χωρέσει. Ένα προφητικό ανάγνωσμα για ένα δυστοπικό μελλοντικό κόσμο, γραμμένο το 1948 από μια ιδιοφυία, φαντάζει τόσο οικείο, που πιθανά κάποιος σήμερα να μην είναι σε θέση  να αναγνωρίσει την πρωτοτυπία της ιδέας και να ανατρέξει στην πορεία του κόσμου έως την ανατριχιαστική επαλήθευση του οράματος του συγγραφέα.

Ο Γουίνστον Σμιθ είναι δημόσιος υπάλληλος και μέλος του κόμματος. Ένα μοναχικό και φοβισμένο γρανάζι ενός πανίσχυρου μηχανισμού που μετατρέπει τους πολίτες σε υπηκόους. Ενός συστήματος που εδραιώνεται και συντηρείται χρησιμοποιώντας κάθε μέσο καταστολής, χειραγώγησης και παραπληροφόρησης.

Εκτός όμως απ το φόβο, ο Σμιθ νιώθει απέχθεια και μίσος. Απέχθεια για τη μίζερη και φοβισμένη ζωή που ζεί, και μίσος για τον Μεγάλο Αδελφό. Σιχαίνεται τον εαυτό του που πρέπει να υποκρίνεται τον πιστό εργάτη του οικοδομήματος, να κρύβει τις πραγματικές του σκέψεις και αισθήματα και να μην μπορεί να μοιραστεί τίποτα και με κανένα και μισεί το Μεγάλο αδελφό που του στερεί ακόμα και τη δυνατότητα της σκέψης.

Αδύναμος να αντιδράσει φοβούμενος για τη ζωή του, παρακολουθεί το καθεστώς του μεγάλου αδελφού να στραγγαλίζει τη γλώσσα έχοντας ως στόχο τον περιορισμό της σκέψης. Να ελέγχει τις κινήσεις των πολιτών μέσω τηλεοθονών, να κατασκευάζει, αλλοιώνει ή διαστρεβλώνει τις ειδήσεις, να ξαναγράφει τα βιβλία από την αρχή σύμφωνα με τις επιταγές του κόμματος. Να ευαγγελίζεται την ειρήνη προσερχόμενο διαρκώς σε πολέμους.

1984-tou-george-orwell-kritiki-vivliou-2

Η απάνθρωπη κοινωνία του μεγάλου αδελφού σακατεύει τον κοινωνικό ιστό δημιουργώντας εν δυνάμει καταδότες. Η αστυνομία της Σκέψης είναι παντού. Η καταπάτηση του νόμου ακόμα και άγραφου, είναι ικανή να οδηγήσει στην πλήρη διαγραφή του ατόμου, δηλαδή στην εξαφάνιση κάθε ίχνους του, σαν να μην υπήρξε, σα να μην έζησε ποτέ.

Αυτή η εικόνα σε ένα τόσο σκοτεινό αλλά ρεαλιστικό κόσμο που δημιούργησε ο Όργουελ, πραγματικά με έκανε να ανατριχιάσω.

Ο αναγνώστης, όσο παρασύρεται στο ζοφερό κόσμο του 1984, τόσο ανακαλύπτει αναλογίες με τη σύγχρονη κοινωνία που ζεί. Την κοινωνία της χειραγώγησης των ΜΜΕ, των καμερών παρακολούθησης, της κατευθυνόμενης και ρηχής παιδείας, των συνεχών πολέμων ακόμα και μεταξύ χθεσινών συμμάχων, του τζόγου που γεμίζει τις υποβαθμισμένες ζωές της πλειοψηφίας των πολιτών.

Σκοτεινό, ρεαλιστικό και καινοτόμο, το 1984 δημιούργησε σχολή. Ο αρχικός του τίτλος ήταν «ο τελευταίος άνθρωπος στην Ευρώπη» όμως ο Όργουελ πείστηκε από τον εκδότη του για το πιο εμπορικό «1984». Πέθανε 1 χρόνο αργότερα.

Το βιβλίο κάποια στιγμή θα το ολοκληρώσεις, η σκιά όμως του 1984 δε θα σε αφήσει ποτέ.

Andy

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s