Έκθεσις ιδεών. Θέμα: Βιβλιοκριτική

Posted: Ιανουαρίου 22, 2017 by ovithanos in Περιοδικό
Ετικέτες: , , , , , ,

Πρόλογος.

ovi_greece_0117_019aΟ άνθρωπος κατά τη μακραίωνη ιστορία του πάνω στη γη,
(αυτό είναι κλισέ και το γράφω από τη 2α γυμνασίου σε ΟΛΕΣ τις εκθέσεις μου!)
πέρασε από διάφορα στάδια εξέλιξης της επικοινωνίας με τον συνάνθρωπό του.
Στην αρχή υπήρχε η συνεννόηση με νοήματα και ίσως φθόγγους.
Μετά, πολύ αργότερα, δημιούργησε μικρές λέξεις, δείχνοντας ένα αντικείμενο και βάζοντας ένα ή δυο φθόγγους-συλλαβές μαζί.
(Τα υποθέτω όλα αυτά, δεν είμαι …ανθρωπολόγος, αλλά και ανθρωπολόγος να ήμουν, θα μπορούσα να είμαι σίγουρος πώς ακριβώς ξεκίνησε η συνεννόηση των ανθρώπων μέσω πολύπλοκων συνδυασμών των φθόγγων -συλλαβών;)
Π.χ. Έδειχνε μια σπηλιά και έλεγε: σπή-λιά, (η …γνωστή σπηλιά που έμεναν οι πρωτόγονοι) για να μην αρχίσω από τις λέξεις της μιας συλλαβής και μας πάρει η μέρα!
-Ναι μεγάλε, από εκεί που ξεκίνησες να γράψεις για τη βιβλιοκριτική, όχι η μέρα, αλλά κάνα δυο χρόνια θα μας πάρει. ΣΥΝΤΟΜΕΥΕ, έχουμε και δουλειές!
-Το συντομεύω, ΟΚ!

Φτάνουμε λοιπόν στην εποχή που ο άνθρωπος κατάφερε να κωδικοποιήσει αυτούς τους συνδυασμούς των φθόγγων και να δημιουργήσει τις γλώσσες.
Να είναι κοινές οι λέξεις για να τις λέει, ακόμα κι αν δεν δείχνει αυτό που …ξεστομίζει, κι ο συνομιλητής του να καταλαβαίνει για τι πράγμα μιλάει.
Λε-φτά!
Ουπς!
Αυτή ίσως ή πιο κατανοητή λέξη παγκοσμίως!

-Κάναμε άλμα! Ούτε η Κατερίνα Στεφανίδη, η ελληνίδα πρωταθλήτρια του επί κοντώ, δεν πηδά τόσο πολύ σε τόσο λίγα δευτερόλεπτα!
-Αφού ο άλλος μου λέει να το συντομεύω το πράγμα.
-Ναι, αλλά ακόμα είσαι στον πρόλογο μην πηδάς τόσο, θα πάθουμε κάνα λουμπάγκο!
-ΟΚ.

Αφού έγινε αυτή η κωδικοποίηση και κατάφεραν να συνεννοηθούν οι πρώτοι άνθρωποι στη γη χωρίς νοήματα μεταξύ τους και χωρίς να δείχνουν …εικονίδια, άρχισε η πιο πολύπλοκη χρήση της γλώσσας.
Να γράφονται ας πούμε συμφωνίες μεταξύ τους, όπως τα συμβόλαια στα ιερογλυφικά.
Για μένα βέβαια, τα συμβόλαια ακόμα και τώρα, παρόλο που είναι γραμμένα στα νέα ελληνικά, μου μοιάζουν με την επιγραφή του Δισπηλιού του 5260π.χ. που δεν έχει αποκωδικοποιηθεί ακόμα, αλλά μην το κάνουμε θέμα.
Μετά, αφού χρησιμοποίησαν τη γραφή για πρακτικούς λόγους, κάποιος, ποιος να ξέρει τώρα ποιος, δεν υπήρχε και FB τότε, αποφάσισε να την χρησιμοποιήσει για ψυχαγωγικούς λόγους. Να γράψει δηλαδή, εκτός από συμφωνίες και ανακοινώσεις (ρεπορτάζ!), κάτι για να ψυχαγωγήσει το «κοινό».
Προέκυψαν έτσι πάρα πολλά κείμενα αρχαίων συγγραφέων παγκοσμίως με προεξάρχοντα τα κείμενα των Ελλήνων που ΤΟΤΕ είχαν έναν εξαιρετικό πολιτισμό.
Υπήρχαν ψυχαγωγικά κείμενα, διασκεδαστικά κείμενα (δεν είναι το ίδιο, είναι σα να συγκρίνουμε το Χατζιδάκι με το Θεοφάνους, ένα πράγμα), «λογοτεχνικά» δηλαδή, αν τα βάλεις όλα σ’ ένα τσουβάλι, και φιλοσοφικά κείμενα.
Χοντρά – χοντρά όλο αυτό.

-Αν δεν το ξέρεις το θέμα, τι στο διάολο θες και ασχολείσαι ρε μεγάλε;
-Άσε να πουλήσουμε και λίγη μούρη ρε αδερφέ, μπορεί να τσιμπήσουν κάποιοι, να με πάρουν σοβαρά, να δηλώσω κριτικός λογοτεχνίας και να μου δώσουν στήλη!
-Η μοναδική στήλη που μπορείς να πάρεις είναι καμιά στήλη άλατος!
-Έλααα, κρύβε λόγια σε παρακαλώ.
-Έχετε ξεφύγει απ’ το θέμα κύριε Καλατζή. Δεν θα βαθμολογηθεί το γραπτό αν συνεχίσετε έτσι.
-Τώρα ποιος μιλάει; δεν έχω και καλό σήμα εδώ, τα κινητά μου γαμώτο.
-Συνεχίστε παρακαλώ, είμαι περίεργος πού θα το καταλήξετε.
-Άλλος αυτός, τρίτος! Ε, ρε συνακροάσεις! Μ’ αρέσει που μας παραμυθιάζανε πως η ψηφιακή τηλεφωνία δεν έχει συνακροάσεις. Θα πάρω το μηδέν!

Μηδένα προ του τέλους μακάριζε.
Αυτή η φράση έμεινε γιατί ακριβώς υπήρχε, όταν ειπώθηκε απ’ το Σόλωνα, η γραφή!

Κυρίως θέμα:

Το 1455 ο Γουτεμβέργιος τύπωσε 180 αντίτυπα της Βίβλου στο τυπογραφείο που είχε κατασκευάσει. Εφηύρε την τυπογραφία το παλικάρι.
Και έβγαλε έτσι στην ανεργία εκατοντάδες χιλιάδες γραφιάδες που έκαναν τις αντιγραφές των κειμένων με καλλιγραφικά γράμματα στο χέρι.
Άνεργος τόσος κόσμος!
Τς, τς, τς, τς!
Δεν θέλω να σκέφτομαι τι μπούλινγκ έφαγε από της συνδικαλιστές της εποχής.

Αφού να φανταστείτε πως στην Ελλάδα του 2012 (κάπου εκεί) υπήρχαν ψήγματα τέτοιου συνδικαλισμού, για να μην χάσουν τη δουλειά τους οι …χειρογραφιάδες και μάλιστα ΜΕΣΑ στην ελληνική αστυνομία!
Όταν πήγα να πάρω αντίγραφο του βιβλίου συμβάντων για ένα τρακάρισμα που είχα κάνει, από το οικείο αστυνομικό τμήμα, έκανα την αίτηση και μου είπαν να πάω να το πάρω σε 5 μέρες!
Γεμάτος περιέργεια ρώτησα:
-«Πέντε μέρες για μια φωτοτυπία;»
-«Τι φωτοτυπία κύριε», μου είπε η αστυνομικός που ήταν καθισμένη σε ένα γραφείο μ’ ένα τεράστιο βιβλίο μπροστά της, το οποίο είχε γραμμένα, χειρόγραφα, ΟΛΑ τα καθημερινά συμβάντα. Τους έφερναν τα συμβάντα γραμμένα οι περιπολούντες μπάτσοι και τα αντέγραφαν σ’ αυτό το βιβλίο.
-«Αντιγράφουμε το συμβάν από αυτό το βιβλίο εφ’ απλού χάρτου με στυλό διαρκείας!»
Αυτό που θα έπαιρνα στα χέρια μου εγώ για την ασφαλιστική εταιρεία, ήταν το …τρίτο αντίγραρφο!
Λύγισαν τα πόδια μου. και κρατήθηκα απ’ το γραφείο, γιατί μου ήρθε ένας ντουβρουτζάς. Στην ελληνική αστυνομία δεν είχε περάσει ακόμα, από την άλωση της Κωνσταντινούπολης (1453) η εφεύρεση της τυπογραφίας, του φωτοτυπικού τουλάχιστον!
Φαίνεται ότι ο συνδικαλισμός τελικά λειτουργεί πολύ καλά, ακόμα και σε χώρους που θεωρητικά θα έπρεπε να μην υπάρχει καν.

-Είσαι κομουνιστής;
-Ορίστε;
-Λέω, είσαι κομουνιστής;
-Όχι, ρε-φορμιστής είμαι.
-Ε; Μη μου λες εμένα ρε!
-Άσε, ξέχνα το.

Από κει και πέρα, όταν ο Γουτεμβέργιος τα έκανε όλα πουτ@να με τη γ@μωανακάλυψή του, σιγά-σιγά, έφτασε ο καιρός οι μισοί άνθρωποι να γράφουν, και να περιμένουν από τους άλλους μισούς, που στο πίσω …μισό μέρος του μυαλού τους θα ήθελαν να γράψουν, να διαβάσουν τα γραφόμενά τους!
Ουπς!
Ξεχάσαμε αυτούς, τους …ουδέτερους, που προτείνουν-επιλέγουν τα γραφόμενα (συνήθως βιβλία) από τους πρώτους μισούς στους δεύτερους, (wannabe συγγραφείς επίσης) για να τα διαβάσουν.
Αυτοί είναι βγαλμένοι απ’ τα …κόκκαλα (σαν τον εθνικό ύμνο) των δεύτερων.
Wannabe συγγραφείς!
ΟΙ κριτικοί.

-«ΟΧΙ Κρητικοί κυρία μου!»

Ε, ρε γλέντια!

Τις προάλλες, κάπου διάβαζα μια κριτική για το «1984» του George Orwell.
Στο βιβλίο, έλεγε ο …κριτικός, ότι ο Μεγάλος Αδελφός είναι το …κομμουνιστικού τύπου σύστημα, το οποίο παρακολουθεί τους πάντες και τα πάντα!

-Ε, μα είστε κομμουνιστής τελικά!
-Εγώ; Ο Orwell είναι κομμουνιστής!
-Πώς είναι κομμουνιστής αφού κατακρίνει στο βιβλίο του τον κομμουνισμό!
-Να ρωτήσουμε τον κριτικό.
-…………..

Ουφ, τον αποστόμωσα!
Τώρα για να πούμε και του στραβού το δίκιο, οι κριτικοί στην Ελλάδα πρέπει να υπάρχουν.
Πώς αλλιώς θα ξέρεις τι βιβλίο να ΜΗΝ αγοράσεις και να προσπαθήσεις να ενημερωθείς από τρίτες πηγές, να το συζητήσεις με φίλους ας πούμε, ποιο να αγοράσεις τελικά;

Επίλογος

Νομίζω πάντως, πως τελικά έχει έρθει η ώρα.
Με την έλευση της ψηφιακής τεχνολογίας, που απλοποίησε την επικοινωνία και τείνει να καταργήσει το χάρτινο βιβλίο και να τα κάνει όλα ψηφιακά.
Με τον απίστευτα μεγάλο αριθμό πληροφοριών που υπάρχουν στο διαδίκτυο.
-Κάπου διάβαζα πως οι πληροφορίες που δέχεται ένας σημερινός άνθρωπος σε ένα χρόνο είναι όσες δεχόταν ένας αντίστοιχος άνθρωπος των αρχών του 18ου αιώνα σε όλη του τη ζωή ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων-
Συνεπακόλουθα, με τον τόσο μεγάλο όγκο βιβλίων και με την καθοδήγηση των έμμισθων κριτικών, στο τι να διαβάζουμε, το όμορφο σύστημά μας επιτυγχάνει σχεδόν το ίδιο αποτέλεσμα που πετύχαινε και το προ Γουτεμβέργιου σύστημα.
Ο σκοταδισμός του μεσαίωνα.

Να κρατήσει την πραγματική γνώση κρυφή.

Ο Μακιαβέλι δεν πέθανε ποτέ.
Κρύβεται πάντα πίσω απ’ τις «αγαθές» και …άμωμες προθέσεις.
Νομίζω πως τελικά έχει έρθει η ώρα.
Με το παραθυρικό σύστημα των windows ή του mac, να ξαναπεράσουμε στον αρχικό τύπο γραφής των προγόνων μας. Με τη βοήθεια του κέρσορα στον υπολογιστή να φέρουμε πίσω τη γραφή στο …εικονιδιακό σύστημα!
Και να ονομάσουμε τη νέα, παγκόσμια γραφή, προτείνω, σφηνοειδή-εικονιδίου!
Μπορεί έτσι να γλυτώσουμε και απ’ τους «κριτικούς»!
Η ζωή ούτως ή άλλως ένας κύκλος είναι…
Είμαι σίγουρος πως κάποια στιγμή κάποτε θα επιστρέψουμε και πάλι στο να δείχνουμε εικονίδια, όπως οι πρόγονοί μας.

Εδώ επέστρεψε στη μόδα, το παντελόνι καμπάνα!

Γιώργος Καλατζής

*****************************************

Το κείμενο είναι απο το ψηφιακό περιοδικό ArsOvi,
στο πρώτο τεύχος του με αφιέρωμα στην Κριτική Βιβλίου
και μπορείτε να το βρείτε ΕΔΩ!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s