Αυτό το βιβλίο, γεννήθηκε στις φλόγες

Posted: Φεβρουαρίου 6, 2017 by SkiAMaXiA in Αυτοβιογραφία
Ετικέτες: , , , , ,

Μου είναι δύσκολο να γράψω κάτι γι αυτό το βιβλίο που να είναι αντάξιό του. Ήξερα ότι θέλω να πω κάτι για να το γνωρίσουν κι άλλοι (εγώ δεν το γνώριζα, ούτε την ιστορία αυτή, ούτε τον άνθρωπο), κράτησα και κάποιες σημειώσεις καθώς το διάβαζα, όμως όσο προχωρούσα ήξερα πως ό,τι κι αν έχω σημειώσει ήταν μάλλον άχρηστο.dsc_0124_1

Δεν συνηθίζω να κάνω βασανιστικά ερωτήματα στον εαυτό μου (όπως το ποιο βιβλίο θα έσωζα από μια μεγάλη καταστροφή της βιβλιοθήκης μου, αν μπορούσα να σώσω μόνο ένα 😀 ) Όμως αν έπρεπε να κάνω μια τέτοια ερώτηση και αν έπρεπε να διαλέξω μόνο ένα, παρόλο που πολλά βιβλία αγαπώ πολύ και μου είναι σημαντικά και απαραίτητα, θα ήταν αυτό. Γιατί είναι Ιστορία.

Ένα βιβλίο που πραγματικά δεν ξέρω πώς να περιγράψω – αν και η περιγραφή του υπάρχει ήδη: Μια μαρτυρία.

Μαρτυρίες υπάρχουν πολλές. Συγκλονιστικές. Γιατί αυτό; Τι παραπάνω έχει αυτό από τα άλλα;

Δεν είναι το παραπάνω, είναι ίσως το διαφορετικό, το άλλο. Το κάτι το απίστευτο, που μόνο ένας πολύ τρελός σκηνοθέτης ίσως να σκεφτόταν για μια ταινία, ένας πολύ τρελός συγγραφέας ίσως θα έγραφε, αλλά το να είναι η απόλυτα αληθινή ιστορία ενός ανθρώπου σε κάθε μία από  τις 450 σελίδες και να τον βλέπεις, να βλέπεις και τους άλλους στις φωτογραφίες του βιβλίου, ήταν ασύλληπτο.

Αυτό το βιβλίο, γεννήθηκε στις φλόγες. Αυτό, είναι ένα βιβλίο τραγωδίας κι ένα βιβλίο που ζωντανεύει το πάθος της επιβίωσης μαζί. Το πάθος της εκδίκησης, το πάθος του να συνεχίζεις παρά το θάνατο, για να εκδικηθείς με το μοναδικό τρόπο που μπορείς: Να ζήσεις αρκετά, μακριά από αυτό και για πολύ αργότερα, να ζήσεις για να διηγηθείς τα όσα έγιναν.

Όταν ο Μάρτιν Γκραίη έγραψε αυτό το βιβλίο, ήταν 61 χρονών. Τρεις φορές ο θάνατος τον χτύπησε, αφήνοντάς τον μόνο. Έχασε τη μάνα και τα αδέρφια του στους θάλαμους της Τρεμπλίνκα, είδε τον πατέρα του να σκοτώνεται μπροστά του ως επικεφαλής των εξεγερμένων του γκέτο της Βαρσοβίας. Πολλά χρόνια μετά, το 1970, χάνει τη γυναίκα του και τα τέσσερα παιδιά του στη μεγάλη πυρκαγιά του Ταννερόν.

Θέλησε να γράψει αυτό το βιβλίο ως φόρο τιμής αυτών που έχασε. Στο όνομα όλων των δικών του. Η αφήγησή του είναι ίσως η συγκλονιστικότερη που θα μπορούσε κανείς να διαβάσει ποτέ. Είτε το θες είτε όχι, κολλάς στο πετσί αυτού του ανθρώπου που άλλαξε χίλια πρόσωπα, πέρασε το τείχος του γκέτο δέκα, είκοσι φορές τη μέρα, έγινε λαθρέμπορος, έγινε κλέφτης, έγινε φονιάς, έγινε χαμίνι και δραπέτης, κι ύστερα μετανάστης.

Ο Μάρτιν Γκραίη θέλησε να ζήσει περισσότερο από κάθε άλλον για να μπορέσει να γράψει αυτό το βιβλίο, ξέροντας πως μέχρι τελευταία στιγμή η ζωή του θα είναι ένα μαρτύριο. Γιατί εκείνος, έμεινε ζωντανός. Ενώ όλοι οι δικοί του χάθηκαν.

Αν, αν βρείτε πουθενά αυτό το βιβλίο, χωρίς καμία σκέψη βουτήξτε το.

Advertisements
Σχόλια
  1. Ο/Η MichaelK λέει:

    Είναι φανερό πόσο σε συγκλόνισε το βιβλίο. Γενικά όσε παρόμοιες ιστορίες έχω διαβάσει είναι συγκλονιστικές. Και ως ιστοριόφιλος συχνά λέω πως η ιστορική πραγματικότητα πολλές φορές ξεπερνά τη φαντασία μας.

    Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s