Οι άντρες της ζωής της

Posted: Μαρτίου 2, 2017 by ovithanos in Αυτοβιογραφία
Ετικέτες: , , , ,

Κανονικά αυτό είναι ένα από τα βιβλία που για τον τίτλο του μόνο, θα έπρεπε να προταθεί για την ημέρα του Βαλεντίνου και των ερωτευμένων. Αυτά αν μείνεις μόνο στον τίτλο του βιβλίου, «Οι άντρες της ζωής μου». Αυτό τώρα επιφανειακά γιατί αν το σκεφτείς καλυτέρα και μάλιστα το επεκτείνεις και στα δυο φύλα θα ανακαλύψεις ότι οι άντρες της ζωής μας μπορούν να είναι πατεράδες, αδέρφια, φίλοι, γνωριμίες, όλοι αυτοί που συμβάλανε στην εξέλιξή μας και πολλές φορές λίγη σχέση έχουν με τον έρωτα.

biblio_17_0013.gifΗ Patricia Bosworth παντρεύτηκε στα 18 της χρόνια ένα τέρας, η περιγραφή ανήκει στην ίδια. Ένα τέρας που την βασάνιζε καθημερινά και μόνο όταν συνειδητοποίησε ότι η επόμενη φάση θα ήταν να την σκοτώσει, τόλμησε να φύγει και να ζητήσει διαζύγιο. Στα 20 της ο αδελφός της και ο μόνος της τότε φίλος, αυτοκτόνησε και στα 24 αυτοκτόνησε ο αλκοολικός και ναρκομανής πατέρας της.

Τώρα αυτά κάνουν μια πολύ σκοτεινή εισαγωγή, αλλά η ζωή της Bosworth δεν ήταν ένα συνεχόμενο δράμα, γιατί στην εισαγωγή λείπουν μερικά στοιχεία. Όπως το γεγονός ότι ο πατέρας της ήταν ένας πολύ γνωστός δικηγόρος στην Νέα Υόρκη του ’50, ότι η μητέρα της ήταν γνωστή συγγραφέας που την κυνηγούσαν αστέρες του κινηματογράφου για να αγοράσουν τα δικαιώματα της επόμενης νουβέλας της και ότι γενικά ζούσε και μεγάλωνε σε ένα σπίτι με πολύ άνεση και χρήμα.

Η δε Bosworth μετά το διαζύγιο και έχοντας κάνει λίγο μόντελινγκ αποφάσισε ότι αυτό που της ταίριαζε ήταν η ηθοποιία και έδωσε εξετάσεις στο Actors Studio της Νέας Υόρκης που αμέσως έγινε δεκτή. Σύντομα βρέθηκε να παίζει με ηθοποιούς όπως η Audrey Hepburn και να την σκηνοθετούν σκηνοθέτες του μεγέθους του Elia Kazan και του Arthur Penn. Και κάπου εκεί έκανε την μεγάλη της στροφή και από το πάλκο πέρασε στην πένα. Η Bosworth έγινε δημοσιογράφος.

Στην αρχή μέσα από τις στήλες της στους New York Times και του Vanity Fair έγραφε για τη ζωή διασημοτήτων αλλά μετά πέρασε στη συγγραφή βιογραφιών αστέρων κυρίως του Χόλυγουντ, όπως της Jane Fonda ή του Montgomery Clift.

biblio_17_0012.gifΤο «The Men in My Life: A Memoir of Love and Art in 1950s Manhattan» είναι αυτοβιογραφικό και κατά κάποιο τρόπο κατάθεση ψυχής. Μιλάει για μια εποχή που το Μανχάταν ήταν μαγνήτης τέχνης και εκκεντρικότητας. Μια εποχή που η Αμερική κάνει τη σεξουαλική της επανάσταση και που η καθ’όλα μεγαλωμένη Καθολική Bosworth βρίσκεται στο κέντρο του, σε ένα σπίτι που ο ένας εκκεντρικός αστέρας του Χόλυγουντ διαδέχεται τον άλλον.

Ο πρώτος της γάμος, αυτός με το τέρας, παίζει μεγάλο ρόλο και στην άμεση συνέχεια της ζωής της και όταν αναφέρεται σε αυτόν αναφέρει ότι ο λόγος που έμενε παρόλο τους συνεχείς ξυλοδαρμούς ήταν το παθιασμένο σεξ που είχε με τον άντρα της. Μεγαλωμένη καθολική είχε όλα τα ταμπού του καθολικισμού και έτσι το σεξ υπήρχε μόνο μέσα στο γάμο, κι αυτό έγινε η δικαιολογία για να παντρευτεί. Αλλά στη συνέχεια ήταν το σεξ που την κρατούσε με το τέρας και πάλι ο καθολικισμός που δεν θα της επέτρεπε το σεξ εκτός γάμου. Μετά όμως το διαζύγιο, η Bosworth απελευθερώνεται και από το τέρας και από τον καθολικισμό και περνάει στην απέναντι πλευρά με δεκάδες εραστές σε σημείο που όπως ομολογεί και η ίδια να μην έχει ιδέα ουτε από αριθμό ούτε από ονόματα.

Όλα αυτά όμως σε ένα Μανχάταν που κρύβει τέχνη, που η Patricia Bosworth συναντάει και συνομιλεί με τις μεγαλύτερες μορφές της τέχνης της τότε Αμερικής και που αντλεί συνέχεια για την μετέπειτα συγγραφική της καριέρα.

Το «The Men in My Life: A Memoir of Love and Art in 1950s Manhattan» είναι αυτοβιογραφικό αλλά γραμμένο από μια γυναίκα που έχει πετυχημένα γράψει δεκάδες βιογραφίες. Έτσι ξέρει και να δίνει το σωστό ρυθμό ανάμεσα στο δράμα, την ένταση, το συναίσθημα και το χαμόγελο αλλά ταυτόχρονα λέει και την αλήθεια για τον εαυτό της χωρίς υποκρισίες. Είναι σαν να ήθελε η ίδια να γράψει την αποκαλυπτική βιογραφία της και να μην αφήσει σε κάποιον άλλον να το κάνει. Και όπως λένε γνωστοί της, υπάρχουν γεγονότα που αναφέρονται στο βιβλίο που ούτε οι πιο στενοί της φίλοι από εκείνα τα χρόνια δεν ήξεραν.

Αν και σχεδόν 360 σελίδες δεν ήταν καθόλου κουραστικό βιβλίο και μάλιστα σε μερικές περιπτώσεις το ενδιαφέρον μου κορυφωνόταν σε τέτοιο σημείο που ήταν σαν να διάβαζα θρίλερ ή τέλος πάντων κάποιο βιβλίο αγωνίας.

Το βιβλίο είναι εκδόσεις Harper και φαντάζομαι ότι σύντομα θα κυκλοφορήσει και σε ψηφιακή μορφή για όσους μπορούν να διαβάσουν απ ευθείας στα αγγλικά.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s