Οι 4 ζωές: 4,3,2,1

Posted: Μαρτίου 12, 2018 by SkiAMaXiA in Μυθιστόρημα
Ετικέτες: , , , , , ,

Eίναι το πρώτο, αλλά σίγουρα όχι το τελευταίο βιβλίο του Όστερ που διαβάζω. Μπορεί978-618-03-1263-8_1 αρχικά να το φοβήθηκα λίγο γιατί ήταν πολύ μεγάλο και φαινόταν αρκετά μπερδεμένο λόγω των τεσσάρων διαφορετικών ιστοριών με τα ίδια πρόσωπα, αλλά με τη βοήθεια κάποιων σημειώσεων που ευτυχώς σκέφτηκα απο την αρχή να κρατήσω, τελικά η ανάγνωση ήταν εύκολη και απολαυστική.

Τέσσερις ιστορίες,τέσσερις Φέργκιουσον,τέσσερις διαφορετικές πορείες ζωής. Το βιβλίο εστιάζει στον Φέργκιουσον και μόνο σε αυτόν και ενώ είναι γραμμένο σε τρίτο πρόσωπο έχει την αίσθηση της πρωτοπρόσωπης αφήγησης. Όλοι οι υπόλοιποι χαρακτήρες υπάρχουν μόνο όταν αλληλεπιδρούν μαζί του και μόλις απομακρυνθούν από αυτόν χάνονται απο το κάδρο.

Αυτό θα μπορούσε να είναι τρομερά κουραστικό σε ένα τόσο μεγάλο βιβλίο και πολύ εύκολα θα μπορούσε ο αναγνώστης να βαρεθεί να ακούει για τον Φέργκιουσον και τα προβλήματά του ,αλλά με ένα μαγικό τρόπο ο Όστερ κρατάει το ενδιαφέρον μέχρι το τέλος με τη δύναμη της γραφής του. Γράφει υπέροχα,οι μακροσκελείς προτάσεις του έχουν κάτι το μελωδικό και υπάρχουν στιγμές που με μερικές λέξεις κάνει το στομάχι σου να σφίγγεται και την καρδιά σου να χτυπάει λίγο πιο γρήγορα.

Πέρα απο τον Φέργκιουσον οι δυο πιο ενδιαφέροντες χαρακτήρες για μένα είναι η Amy- το αντικείμενο του πόθου του,και η Rose -η μητέρα του. Δυο πολύ δυναμικές γυναίκες για τις οποίες θα ήθελα να ξέρω περισσότερα και πολύ εύκολα θα διάβαζα άλλες τόσες ιστορίες απο το το δικό τους POV αρκεί να ήταν γραμμένες απο τον Όστερ.
Ενα πολύ γοητευτικό στοιχείο του βιβλίου είναι οτι η αφήγηση είναι γεμάτη με αναφορές σε ταινίες, μουσική, ποίηση και βιβλία.Τόσοι τίτλοι που το βιβλίο μοιάζει με μια πολύ ενδιαφέρουσα reading list.

Επίσης είναι γεμάτο με αναφορές σε γεγονότα που έγιναν στη Νέα Υόρκη και στην ευρύτερη περιοχή κατά τη διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ, όπως εξεγέρσεις σε φυλακές, πανεπιστήμια, γειτονιές ή βομβιστικές επιθέσεις και πορείες. Γεγονότα για τα οποία γνώριζα ελάχιστα ή και τίποτα και ειδικά προς το τέλος με κούρασαν λίγο ,κυρίως γιατί οι πληροφορίες έπεφταν βροχή και λίγο χάθηκα.

Ειρήνη Προϊκάκη

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s