Posts Tagged ‘Comic’

Watchmen

Posted: Οκτώβριος 26, 2017 by SkiAMaXiA in Graphic Novels
Ετικέτες: , , , , , ,

Watchmen, Alan Moore/Dave Gibbons (σχεδιαστής)/John Higgins (χρώμα)

Οκ, δεν ξέρω πώς να ξεκινήσω. Να πω οτι πρόκειται για αριστούργημα; Να πω ότι έχω 81WweWHBn+Lμείνει με το στόμα ανοιχτό σα χάνος; Ότι το τελείωσα και συνεχίζω να το ξεφυλλίζω και να χαζεύω τα υπέροχα καρέ του, που πολλές φορές προκαλούν δέος; Ότι έκανα τη βλακεία να μην το διαβάζω τόσο καιρό επειδή δεν μου αρεσε η μεταφορά του στον κινηματογράφο;

Νομίζω ότι τα graphic novels είναι λίγο παρεξηγημένα στην Ελλάδα γιατί πολλοί νομίζουν πως επειδή είναι εικονογραφημένα είναι και παιδικά (όχι οτι με χαλάνε τα παιδικά κόμιξ).

To Watchmen καθε άλλο παρά παιδική ιστορία είναι πάντως. Πολυεπίπεδο, σκληρό, με πολιτικές αναφορές, με μια δόση νουάρ αλλά και επιστημονικής φαντασίας, με απίστευτες εναλλαγές στις εικόνες και στους διαλόγους που πραγματικά με έκαναν να υποκλίνομαι στους δημιουργούς.

Βρισκόμαστε σε ένα εναλλακτικό 1985 όπου η Αμερική έχει κερδίσει τον πόλεμο στο Βιετνάμ με τη βοήθεια ενός υπερ-ήρωα και ο Νίξον διανύει την τρίτη θητεία του στο Λευκό Οίκο. Ο Ψυχρός πόλεμος είναι στην κορύφωσή του, οι Σοβιετικοί εισβάλλουν στο Αφγανιστάν και ο κόσμος είναι στα πρόθυρα ενός πυρηνικού ολέθρου. Την ίδια ώρα στη Νέα Υόρκη, κάποιος φαίνεται ότι τα έχει βάλει με μια ομάδα πρώην μασκοφόρων ηρώων και προσπαθεί να τους βγάλει από τη μέση. Ποιος είναι και τι σκοπούς έχει;

Μέσα από φλας μπακ παρακολουθούμε όλη την πορεία της ομάδας, την εμφάνιση των πρώτων μασκοφόρων εκδικητών, τους διαδόχους τους, το παρελθόν τους και το πώς έφτασαν ως εδώ. Οι ήρωες αυτοί δεν είναι όπως τους έχουμε συνηθίσει. Δεν έχουν superpowers (εκτός απο έναν), είναι εντελώς ανθρώπινοι, φθαρτοί, έχουν ελαττώματα, είναι ικανοί για αισχρές πράξεις και δεν είναι πάντα οι «καλοί μας άγγελοι».

Όλη η ιστορία παίζει με τις έννοιες του καλού και του κακού και το κυνικό τέλος μας αφήνει με μια πικρή γεύση. Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα;

Το Watchmen θεωρείται το καλύτερο κόμικ όλων των εποχών και δεν είναι τυχαίο που είναι το μοναδικό graphic novel που έχει τιμηθεί με το βραβείο Hugo. Στις μέρες μας, στην εποχή του Τραμπ, δυστυχώς είναι και πολύ επίκαιρο.

Ειρήνη Προϊκάκη


Advertisements

Μέχρι πριν από μια δεκαετία περίπου, στο Ελσίνκι, υπήρχε ένας «θερινός» κινηματογράφος. Τώρα αυτό πρέπει να το εξηγήσω λίγο περισσότερο για να νιώσετε κι εσείς τι θα πει «θερινός» κινηματογράφος στο Ελσίνκι.

Πρώτο και βασικό στοιχείο που χρειάζεται ένα ανοιχτός κινηματογράφος – γιατί γι’ αυτό επρόκειτο – είναι το φυσικό σκοτάδι και όπως πιθανώς να ξέρετε, στο Ελσίνκι σκοτάδι έχει μόνο το χειμώνα. Το καλοκαίρι η μέρα κρατάει από 22-24 ώρες. Έτσι ο ανοιχτός κινηματογράφος του Ελσίνκι ήταν «χειμερινός».

Οι πιο όμορφες και καθαρές βραδιές είναι βραδιές που κάνει πολύ κρύο, που η θερμοκρασία έχει κατεβεί κάτω από τους -20 βαθμούς. Δεν υπάρχουν σύννεφα και ούτε αέρας για να σε παγώνει, ιδανικές για σινεμά. Αυτό λοιπόν που χρειάζεται είναι, καλό ντύσιμο που συμπεριλαμβάνει χοντρά γάντια, καπέλο και κασκόλ, φυσικά κουβέρτα (την παρείχε το σινεμά και συνήθως ήταν από γούνα τάρανδου), θερμός με καφέ και το …φλασκί που συνήθως είχε βότκα.

3

Δεύτερο σημαντικό στοιχείο, το σινεμά το υποστήριζε ο Aki Kaurismäki, ο γνωστός Φιλανδός σκηνοθέτης που σε πολλούς στην Ελλάδα θυμίζει Αγγελόπουλο και είχε την επίβλεψη στην επιλογή των ταινιών ο αδελφός του, επίσης σκηνοθέτης, ο Mika Kaurismäki. Αυτό σημαίνει ότι εκεί πήγαινες όχι για να δεις το τελευταίο blockbuster αλλά καλό κινηματογράφο. Βραδιές Χίτσκοκ και Μπάστερ Κήτον, αφιερώματα στον Ταραντίνο και στον Φασμπίντερ. Γαλλικό και Γερμανικό κινηματογράφο και αρκετό Κινέζικο που τις τελευταίες δεκαετίες έχει βγάλει αριστουργήματα.

Τρίτον, όλοι οι υπότιτλοι ήταν στα Αγγλικά, έτσι δόθηκε η ευκαιρία σε πολλούς από εμάς που τα Φιλανδικά είναι πιο δύσκολα από τα Κινέζικα, ξέχωρα από το να δούμε και να ξαναδούμε αγαπημένα κλασσικά, να γνωρίσουμε και τον Σκανδιναβικό κινηματογράφο – πέρα από τον Μπέργκμαν – που είναι εξ’ ίσου υπέροχος.

Σε μια από αυτές τις βραδιές έπεσα σε μια ταινία γνωστού σχεδιαστή κόμικς που μου αρέσει πάρα πολύ. Το «Immortal» του Enki Bilal. O Enki Bilal είναι γαλλοθρεμένος Σέρβος και ένας από αυτούς που έβγαλαν τα κόμικς από την σκονισμένες αποθήκες και τα έβαλαν στα ράφια των βιβλιοπωλείων. Μάλιστα και τελείως υποκριτικά, κυρίως για να αποφύγουν την ξεφτίλα των όσων είχαν γράψει στο παρελθόν, σήμερα τα αποκαλούν graphic novels. Τρίχες, κόμικς είναι και είναι μια από τις πιο δυνατές μορφές τέχνης μιας και συνδυάζει τον λόγο και τη ζωγραφική. Όσο γι’ αυτούς που ξινίζουν τα μούτρα τους με τα κόμικς καλά θα κάνουν να βγάλουν τα superman και batman που κρύβουν σαν θησαυρό στη ντουλάπα τους ή κάτω από το κρεββάτι τους.

book00005a

Η ταινία δεν μπορώ να πω ότι κατάφερε να πιάσει τον πλούτο της εικόνας που έχουν τα κόμικς του Bilal – παρόλη τη προσωπική του συμμετοχή – αλλά ήταν μια καλή εισαγωγή σε όσους δεν έχουν διαβάσει ποτέ κάποιο από τα βιβλία του. Τα βιβλία του έχουν στοιχεία επιστημονικής φαντασίας αλλά είναι τόσο δεμένη η ιστορία τους και τόσο προσεκτικοί οι διάλογοι σε συνοδεία με τα απόλυτα ρεαλιστικά σκίτσα του Bilal που ακόμα κι αν δεν είσαι φίλος του είδους σε παρασέρνουν γρήγορα.

Η τριλογία της «Νικοπόλ» από όπου και η έμπνευση για την ταινία «Immortals» νομίζω ότι υπάρχει στα ελληνικά με τον τίτλο «Η Γιορτή των Αθανάτων». Δουλειές του Bilal δημοσίευσαν στην Ελλάδα η «Βαβέλ» και το «Παραπέντε» και νομίζω ότι οι εκδόσεις του «παραπέντε» ήταν που τα έκαναν και βιβλία. Αυτό τώρα χωρίς να είμαι σίγουρος, απλά κάτι θυμάμαι γιατί αυτά τα περιοδικά ήταν οι τελευταίες μου συνεργασίες στην Ελλάδα πριν φύγω και ήμουν συχνά στα γραφεία τους.

Προσωπικό αγαπημένο το «Hunting Party», η ιστορία θρίλερ μια παρέας γερασμένων μεγαλοστελεχών κομουνιστικών κομμάτων από όλες τις χώρες της ανατολικής Ευρώπης που συναντιούνται για να κυνηγήσουν και να …συνωμοτήσουν, αλλά καταλήγουν να αλληλοσκοτώνονται. Η ιστορία εξελίσσεται το 1939, λίγο πριν την εισβολή των Ναζί στη Ρωσία και είναι έντονο το πολιτικό στοιχείο. Τα κείμενα είναι του Pierre Christin σε συνεργασία με τον Bilal και ο μοναδικός από κάθε άποψη σχεδιασμός, του Enki.

book00005b

Σήμερα δουλειές του Bilal με του ήρωες του από τα κόμικς, υπάρχουν σε πολλά μουσεία μοντέρνας τέχνης συμπεριλαμβανομένου και του Louvre στο Παρίσι.